India

In 1998 maakte ik in rap tempo een rondreis door het midden van India. Het is misschien wel het smerigste land ter wereld. Ik vind India in ieder geval één van de meest vieze landen ter wereld. Ik vond het echter prachtig om alles te aanschouwen en genoot intens van de vuiligheid, rommel en soms ook stank. Veel mensen die India bezoeken worden ziek (door het eten), maar daar had ik geen last van. Buiten dat het land vies is, zijn de mensen ook nog eens erg vervelend, uiteraard het meest op toeristische plaatsen. Zelfs hotelpersoneel loopt in India massaal te bedelen.

Eén van de meest smerige plaatsen is Varanasi. Tijdens de wandeling naar de Ganges komen er vele leprapatiënten met open wonden op je af om te bedelen. De rivier de Ganges is helemaal prachtig, het water wordt overal voor gebruikt: er wordt kleding gewassen, mensen wassen zichzelf, mensen drinken eruit, men dumpt er afval in, men plast erin, men poept erin en er worden half verbrandde lijken in gegooid. Dit geeft allemaal niets volgens de Indiërs, omdat de Ganges heilig is en een genezende werking heeft.

Khajuraho is een klein dorp, maar er staan zeer bijzondere tempels. De afbeeldingen van de tempels zijn zeer fijn uitgehouden en ongeveer 1% van de afbeeldingen staat bekend als "erotisch" (lees: zeer seksistisch, aangezien het soms zelfs seks met dieren betreft).

Een soort marktplaats langs de straat in de stad Jaipur.

In de plaats Agra staat één van de mooiste en bekendste bouwwerken ter wereld: de Taj Mahal. Het is gebouwd van puur marmer en voor de bouw werden de stenen van ruim 300 kilometer ver gehaald.

Een stukje geschiedenis, het verhaal van de Taj Mahal:

De Taj Mahal is gebouwd in opdracht van Shah Jahan (kleinzoon van Akbar). Toen Shah Jahan z’n vrouw Mumtaz Mahal na 17 jaar huwelijk in 1629 tijdens de geboorte van hun 15^e kind stierf, beloofde hij haar op haar sterfbed om het mooiste bouwwerk ter wereld voor haar te laten bouwen. Het bouwwerk moest het mooiste praalgraf uit de wereldgeschiedenis worden.

In 1631 nam het mammoetproject een aanvang. Uit alle hoeken van de wereld werden beroemde architecten aangetrokken (o.a. uit Perzië, Italië, Frankrijk, enz.), tenminste 37 personen waren bij het ontwerp betrokken. De kijzerlijke schatkist leek onuitputtelijk. Een ploeg van ruim 20.000 bouwvakkers heeft 22 jaar aan dit stralend witte, marmeren praalgraf gewerkt.

Het was aanvankelijk de bedoeling dat er naast de Taj Mahal zo’n zelfde gebouw in het zwart gebouwd werd. Dit moest het graf van Shah Jahan zelf worden. Hij wilde naast zijn geliefde vrouw komen te liggen. Helaas mocht dit niet zo zijn. Voordat de bouw van het tweede project kon beginnen, werd Shah Jahan afgezet door één van z’n zonen, Aurangzeb. Die sloot z’n vader voor de rest van z’n leven (7 jaar) op in het fort van Agra. Vanuit zijn cel had hij uitzicht op het graf van zijn vrouw, de Taj Mahal. Het tweede graf werd nooit gebouwd.

Shah Jahan stierf in volledige eenzaamheid in 1666. De laatste jaren werd hij nog wel verzorgd door één van z’n dochters. Na zijn dood werd de graftombe van Shah Jahan gelukkig nog wel naast die van z’n vrouw Mumtaz Mahal gezet, onderin de Taj Mahal.