De Hollanders waren o.l.v. Abel Tasman de eerste Westerse bezoekers van Nieuw-Zeeland

De eerste Europeanen die Nieuw-Zeeland ontdekten waren de Hollanders. Op 13 december 1642 kwam een expeditie van twee schepen (de Heemskerck en de Zeehaen), onder leiding van Abel Janszoon Tasman, aan bij de westkust van het zuidereiland. Ze zeilden door naar het noorden van het zuidereiland en kwamen enkele dagen later uit bij een baai die ten noorden van het tegenwoordige Abel Tasman National Park ligt. De twee schepen van de ontdekkingsreis gingen in de baai voor anker en vanaf het land kwamen Maori's aanvaren in kano's. Het lukte niet om goed contact te maken, uiteindelijk ging het mis. De Maori's vielen enkele Hollanders aan die in een kleinere sloep richting land wilden varen. Er werden vier Hollanders vermoord door de Maori's. De Hollanders schoten vervolgens op de Maori's en wisten zodoende de aanvallen gemakkelijk af te slaan. Op agressie met lokale bevolking zaten de mensen van de expeditie echter niet te wachten. Abel Tasman en z'n mannen hadden er niet meer voor over, de Hollanders verlieten de baai. Ze voeren nog wel wat dagen langs de kust van Nieuw-Zeeland, maar gingen niet meer aan land voor nadere verkenning of om te proberen om eventuele handelscontacten te maken. Tijdens de expeditie werd uiteraard wel land in kaart gebracht, er werden immers nieuwe eilanden ontdekt. Eerder op die reis hadden ze Tasmanië al ontdekt en na het zuidereiland zouden ze ook nog even langs de westkust van het noordereiland varen (hoewel ze er toen waarschijnlijk van uitgingen dat het aan elkaar zat en dus één stuk land was). Later ontdekten ze o.a. ook nog Tonga. Het nieuwe land waar ze zo agressief onthaald werden, kreeg ook een naam: aanvankelijk werd het Statenland genoemd (het werd eerst verward met een deel van Zuid-Amerika). Later kreeg het dankzij dit eerste bezoek van de Hollanders de naam die het in feite nog steeds heeft: Nieuw-Zeeland. Ook de baai kreeg een naam, Abel Tasman noemde het meteen Moordenaarsbaai. Tegenwoordig heet het echter niet meer zo, nu heet het Golden Bay.

De voorkant van Christchurch Cathedral, gezien vanaf Cathedral Square.

Moeraki boulders: grote, ronde keien op het strand.

Moeraki boulders.

Dunedin Railway Station. Dit vond ik het mooiste oude gebouw van Nieuw-Zeeland.

De grote mozaïekvloer in de centrale hal van Dunedin Railway Station.

De oude loketten van Dunedin Railway Station.

St Paul's Cathedral in het centrum van Dunedin.

The Municipal Chambers, gelegen aan The Octagon.

Het Fortune Theatre in Dunedin.

Law Courts, Dunedin.

Tot de fauna behoren ook pinguïns in deze streek.

´s Avonds (in de kou) wilde dieren kijken op Otago Peninsula. Dit is een zeeleeuw op Pilots Beach.

Er waren veel zeeleeuwen te zien en later ook veel pinguïns. Hier een zeeleeuw die het water uitkwam.

De zeeleeuwen kon ik nog wel fotograferen, al viel het niet mee, omdat het in de schemering moest en het weer niet zo goed was. Dan heb je dus kans op een onscherpe foto. De pinguïns kwamen helaas te laat om er goede foto's van te maken, het was al helemaal donker. Ik vond het zeer de moeite waard om daar te kijken, al was het die avond koud en soms regenachtig.

De pinguïns die 's avonds laat uit de zee het strand op kwamen, konden we wel goed zien, maar het was niet mogelijk om er goede foto's van te maken (flitsen mocht niet). Deze pinguïn had ik toevallig voor de schemering al ontdekt, in z'n hol. Dit is helaas de enige goede foto van een pinguïn die ik daar kon maken. Het was fantastisch om de zeeleeuwen en pinguïns daar te zien.

Uitzicht over het centrum van Queenstown en Lake Wakatipu, gezien vanaf een heuvel die met een kabelbaan (gondels) te bereiken is. Queenstown is de bekendste toeristische plaats van het zuidereiland en groeit zo hard, dat ik me afvraag hoe lang we het nog een "dorp" kunnen noemen.

We vierden Oudejaarsavond in Queenstown, de jaarwisseling 2006-2007. Er waren in het centrum zeer veel mensen op de been en er was wat vuurwerk vanaf een boot op Lake Wakatipu. Queenstown is een zeer toeristisch dorp en rond de jaarwisseling is het tevens vakantieperiode in Nieuw-Zeeland. Zeer druk dus.

Het nationale dier van Nieuw-Zeeland is de kiwi. Jammer genoeg  zijn kiwi's in het wild zeer moeilijk te zien, ik heb dan ook helaas geen kiwi's in de vrije natuur gezien. Dit is een kiwi (achter glas, vandaar enige schittering veroorzaakt door de flits) in het Kiwi & Birdlife Park in Queenstown.

Een traditionele show van Maori's. De Maori's hebben van oudsher een aparte cultuur en het is van oorsprong een vrij agressief volk. Al eeuwen geleden kregen zowel de Hollanders (Abel Tasman) als de Engelsen (Thomas Cook) bij aankomst in Nieuw-Zeeland te maken met agressieve Maori's.

Gekke bekken trekken, dat is één van de typische dingen die bekend zijn uit de ingewikkelde cultuur van de Maori's. Brullen en tongen uitsteken is vrij normaal en is uiteraard ook te zien tijdens voordrachten. Verder zijn naast houtsnijwerk, ook zang en dans erg belangrijk in de cultuur van Maori's.

In en rond Queenstown is veel te beleven. Een beetje actie is er zeker te vinden. Wij gingen racen op quads.

Het scheuren op een quad door ruig terrein was erg leuk, al werden we er natuurlijk wel heel vies van.

Fox Glacier. Dit is één van de bekende gletsjers in Nieuw-Zeeland. De Fox gletsjer is makkelijk te bereiken en dus ook toeristisch.

Warm en koud liggen hier dichtbij elkaar. De tropischachtige vegetatie met het ijs van de Fox gletsjer op de achtergrond.

Eindmorene van de Fox gletsjer. Bij het ijs aangekomen, is de temperatuur ineens gedaald.

Franz Josef Glacier. Dit is de Franz Josef gletsjer, ook toegankelijk en dus ook een toeristische trekpleister.

Palmbomen bij Punakaiki, net voor zonsondergang.

De "Pancake Rocks" aan de kust bij Punakaiki.

Een kolonie van zeehonden bij Tauranga Bay en Cape Foulwind, ten westen van het dorp Westport. Misschien op de foto wat moeilijker te zien, het werd al donker, want het was bij zonsondergang. Er zaten veel zeehonden en ze stonken ontzettend!

De grootste Swingbridge van Nieuw-Zeeland.

De lange Swingbridge over de Buller Gorge (tussen Westport en Murchison).

Abel Tasman National Park. Puur natuur!

Het kleinste en voor lokale vakantiegangers, buitenlandse toeristen en andere recreanten meest populaire natuurgebied is het Abel Tasman N.P. Dit natuurgebied is vernoemd naar Abel Tasman.

Seymour Square in de plaats Blenheim. Naast dit kleine park is ook Blenkinsopp's Cannon te vinden (zie hiernaast). In Blenheim is verder niet zo veel te zien, maar buiten Blenheim zijn o.a. wijnboerderijen.

Blenkinsopp's Cannon. Hiermee dacht Blenkinsopp een stuk land te hebben gekocht van de Maori's. Deze ruil ontaardde echter in een misverstand, die o.a. de Wairau Massacre ten gevolge had (zie hieronder).

Een wijngaard in de Wairau Valley (Marlborough is de grootste wijnstreek van Nieuw-Zeeland).

We bezochten een grote wijnmakerij (de term boerderij is voor zo'n bedrijf niet meer op z'n plaats).

In de wijnindustrie is natuurlijk veel gemechaniseerd, dit is een voertuig voor het oogsten van druiven. De wijnindustrie speelt uiteraard ook een rol in de economie van Nieuw-Zeeland. Ze houden van drinken, maar exporteren de wijnen ook.

De plek bij deze boom is de plaats van de Wairau Massacre. Hier verloren de Britten in 1843 een slag tegen de Maori's. Het conflict ging over de zeggenschap over deze regio. Er is ook een monument en een begraafplaats in de buurt.