Thailand

Thailand (Muang Thai) is een land wat niet snel gaat vervelen. Aangezien ik er vele malen geweest ben en men mij over dit land nogal eens wat vragen stelt (ook wel over andere landen, maar over Thailand krijg ik vaak de meeste vragen), ga ik op m'n website wat dieper op dit land in.

Ik bezocht Thailand, ook wel het land van de glimlach, voor het eerst toen ik 3½ jaar oud was. Op dinsdagochtend 20 juli 1982 zette ik voor het eerst voet aan de grond in Thailand. Voor mijn ouders was het nooit een bezwaar om met een klein kind te reizen. Hoe klein ik ook was, tijdens mijn reizen op zeer jonge leeftijd deed ik altijd wel een paar indrukken op die mij tot nu toe altijd bijgebleven zijn. Na 1982 kwam ik er in 1989 weer samen met mijn ouders. Vervolgens duurde het een hele tijd voordat ik er weer zou komen. Mijn reizen over deze planeet voerden mij inmiddels alle kanten op, zo ook naar het Verre Oosten, maar Thailand werd vele jaren door mij gepasseerd. Dat duurde totdat ik de Thaise hoofdstad Bangkok als stop-over punt verkoos voor reizen naar andere Aziatische landen. Ik koos voor Bangkok vanwege de aantrekkelijke luchtverbindingen tussen Amsterdam en Bangkok en van Bangkok verder door Azië, de toegankelijkheid van Thailand, de veelzijdigheid van Bangkok (en trouwens ook van de rest van het land), het nachtleven van Bangkok, het aantrekkelijke prijsniveau van Thailand en de cultuur. In 2002 combineerde ik Thailand met een bezoek aan een ander Aziatisch land. Vanaf 2003 bracht ik meerdere bezoeken aan Thailand, waarvan nog slechts twee bezoeken alleen naar Thailand gingen, tijdens al m'n andere reizen naar Azië combineerde ik het met minstens één ander Aziatisch land.

Ik ben van mening dat iedere reiziger ten minste één maal in zijn of haar leven een bezoek gebracht moet hebben aan Thailand. Een bezoek aan Thailand kan bijna niet negatief ervaren worden, ik ken zeer veel mensen die er geweest zijn en ik heb nog nooit iemand gehoord die zei dat het niet goed bevallen was. Het enige minpunt dat ik er zelf soms aan vind kleven is dat ik het op een aantal plekken te toeristisch vind. Bij de grote highlights kan het in bepaalde tijden van het jaar heel erg druk zijn. Volgens mij wordt het land jaarlijks bezocht door ruim 6,5 miljoen toeristen (waarvan een deel speciaal komt voor zeer specifieke geneugten, namelijk de prostitutie, waardoor sommige andere mensen weer enigszins negatief tegen dit land aankijken). Hoe dan ook, ondanks de drukte en ondanks dat de naam van het land door sommigen in eerste instantie vrijwel direct in verband wordt gebracht met voornamelijk de verhuur van levend menselijk vlees, heeft Thailand zo veel te bieden. De hoofdstad alleen al mag zeker niet gemist worden. Naast tempelcomplexen, natuur, stammen e.d. zijn er ook volop mogelijkheden om te diepzeeduiken, voor watersport, om 's avonds te stappen en kun je tevens culinair je hart ophalen. Ik vind Thailand een zeer prettig land.

***

Op maandagmorgen 31 maart 2003 heb ik in Bangkok een bezoek gebracht aan de beruchte Bangkwang gevangenis (ook wel: "Bangkok Hilton"). Ik ben daar op bezoek geweest bij Pedro Ruyzing. Ik kon die man niet, maar ter voorbereiding op een nieuwe reis naar Azië was ik toevallig op een internetsite gestuit waar zijn verhaal op stond en waarop omschreven stond hoe en waar ik hem kon bezoeken (www.prisonlife.nl). Kort nadat H.M. Koningin Beatrix begin 2004 een staatsbezoek aan Thailand had gebracht (waarbij op de achtergrond een delegatie ministers en diplomaten mee waren gereisd om o.a. het lot van Nederlandse gevangenen in Thailand te bespreken), werd Pedro Ruyzing plotseling vrijgelaten. Op 15 oktober 2004 is er een boek uitgekomen ("Levenslang in Thailand") over de jaren dat Pedro Ruyzing in Thailand gevangen zat.