Rond Seoul

Rond de stad Seoul (in het Nederlands ook wel: Seoel) zijn ook de nodige dingen te zien en te beleven, in de provincie Gyeonggi-do bijvoorbeeld. De hoofdstad van Zuid-Korea ligt niet ver van de grens met Noord-Korea, even ten noorden van de stad ligt de gedemilitariseerde zone (de "DMZ"), waar de spanning van de Koude Oorlog nog iedere dag te zien en te voelen is.

De Demilitarized Zone (gedemilitariseerde zone), beter bekend als de DMZ, is een stuk "niemandsland" van 4 kilometer breed en ongeveer 248 kilometer lang dat Korea in tweeën deelt. Zuid-Korea heeft aan de Zuid-Koreaanse zijde van de DMZ nog eens een "Civilian Control Line" van zo'n 5 tot 20 kilometer ingesteld. Hier kunnen burgers niet zomaar in. Een excursie naar dit oorlogsgebied (binnen de "Civilian Control Line" en de DMZ) is alleen mogelijk met een speciale tour. Ik vond het erg indrukwekkend, ik zag er o.a. zeer veel hekken, afzettingen, wegversperringen, uitkijkposten, soldaten en enkele ondermijnde tunnels en bruggen (als Noord-Korea aanvalt, wordt het dynamiet in de tunnels en bruggen meteen tot ontploffing gebracht om de opmars te vertragen). In de grensplaats Panmunjeom staan gebouwen van de Verenigde Naties waarin men wel eens tracht beide zijden wat nader tot elkaar te brengen. Door de rust in de strook "niemandsland" is het een natuurgebied geworden en sommigen hopen dat men het na een eventuele hereniging van beide zijden behoudt als natuurgebied.

Na het staakt-het-vuren van medio 1953 werd het midden van de DMZ dus de nieuwe grens (scheiding) in Korea, officieel 2 kilometer aan de noordzijde van de grens en 2 kilometer aan de zuidzijde van de grens. Deze zone van 4 kilometer breed moet officieel wapenvrij zijn, maar Noord-Korea heeft die afspraak in het verleden meerdere malen geschonden. Het gebied waar het bewapende leger gestationeerd is begint dus officieel aan beide zijden vanaf 2 kilometer van de demarcatielijn. Voorheen één land, nu buren met een bufferzone ertussen (die ook veel Koreaanse families van elkaar scheidt).

Noord-Korea heeft nadien nog meerdere malen voorbereidingen getroffen voor een nieuwe aanval op Zuid-Korea. Noord-Korea wilde de zuiderburen verrassen vanuit de grond, er zijn in 1974, 1975, 1978 en 1990 tunnels ontdekt die vanuit Noord-Korea tot in het grondgebied van Zuid-Korea gegraven zijn. Met infiltratietunnels wilde Noord-Korea aanvallen en ineens met veel mensen achter de DMZ opduiken en hopen Seoul snel te veroveren. Tot nu toe is zo'n aanval uitgebleven, o.a. omdat er 4 tunnels zijn blootgelegd. Ik heb er één bezocht (de grootste en diepste, de derde infiltratietunnel, ontdekt in 1978), ik mocht daar absoluut niets fotograferen. Dit is de enige tunnel die per tour te bezoeken is. Nu is er een soort trein die naar beneden gaat. Toen de tunnel ontdekt werd, maakten de bouwers uit Noord-Korea natuurlijk dat ze weg kwamen. De tunnel was toen al 1.635 meter lang, waarvan een stuk op het grondgebied van Zuid-Korea. Met dynamiet waren ze bezig stukje voor beetje het gesteente weg te blazen. De breedte is gemiddeld ongeveer 2 meter en de hoogte gemiddeld iets minder, ik schat grofweg zo'n 1,80. Bij een aanval zouden er per uur ongeveer tienduizend bepakte en bewapende soldaten doorheen kunnen. Indrukwekkend. Wat moet ik er verder van vinden? Bizar!

In de DMZ is fotograferen om begrijpelijke redenen bijna overal streng verboden. Hier enkele foto's die ik wel mocht maken:

Uitzichtpunt bij Dora Observatory.

Ik moest achter een streep blijven staan om foto's te maken.

Uitzicht op Noord-Korea, in de verte de zeer grote vlag.

Dora Observatory.

Dorasan Station, het noordelijkste treinstation van Zuid-Korea. Nu is het min of meer een symbolisch station, er is wel wat treinverkeer, maar niet veel.

Men hoopt ooit deze spoorlijn met Noord-Korea te verbinden, om per trein vanuit Zuid-Korea via Noord-Korea en Rusland naar Europa te kunnen.

Hier hebben in Zuid-Korea woonachtige Koreanen briefjes, spandoeken en vlaggen opgehangen ter herinnering aan hun "gevangen" familie in Noord-Korea.

Hekken, prikkeldraad, een controlepost en in de deuropening is een bewapende soldaat te zien. Hier is de Koude Oorlog nog in volle gang.

De stad Incheon ligt ten westen van Seoul. Deze steden zijn inmiddels min of meer aan elkaar vastgegroeid, het is tegenwoordig in feite één verstedelijkt gebied. Incheon en Seoul zijn dan ook met elkaar verbonden d.m.v. een (lange) metrolijn. Incheon is natuurlijk beroemd vanwege de zeer gewaagde, maar uiterst succesvolle Incheon Landing die in de Koreaanse Oorlog o.l.v. generaal Douglas MacArthur werd uitgevoerd. Tegenwoordig is de grote internationale luchthaven van Seoul ook bij Incheon gevestigd, op een eiland ten westen van de stad. Ik bezocht de stad Incheon begin april 2008, voornamelijk om het standbeeld van MacArthur te zien en om de Incheon Landing Memorial Monument Hall (met het bijbehorende museum) te bezoeken.

Op een heuvel ligt Jayu Park, waar o.a. het standbeeld van de Amerikaanse generaal Douglas MacArthur staat.

Straatbeeld van Incheon. Deze foto nam ik even snel uit een rijdende taxi, van een willekeurige straat.

Suwon ligt ten zuiden van Seoul, maar is gewoon met een lange metrolijn bereikbaar. Suwon is een grote plaats die op sommige landkaarten weliswaar een stuk onder Seoul ligt, maar in werkelijkheid min of meer tegen de buitenrand van de metropool aan ligt. Suwon is de hoofdstad van de provincie Gyeonggi-do. De oude fortmuur is een historische bezienswaardigheid en staat op de Werelderfgoederenlijst van UNESCO.

Paldalmun, ook wel Nammun (South Gate).

Hier begint de wandeling op de Hwaseong fortmuur.

De oude, lange verdedigingsmuur loopt over heuvels en deels door de stad en staat op de World Heritage List.

Op de top van de heuvel, Paldalsan, was een commandopost. Dit kleine gebouw is in Koreaanse stijl.

In het Korean Folk Village zijn o.a. traditionele boerderijen, huizen, e.d. te zien. Heel leuk om te zien, een cultuurhistorische bezienswaardigheid.

Met de steen kon voedsel gemalen worden, door een dier (paard of desnoods een os) aan het hout vast te binden en rond te laten lopen.

Het Korean Folk Village is uitgestrekt over een redelijk grote oppervlakte. Er zijn ook enkele musea (geen entree met standaard toegangsbewijs, hier moet een kleinigheid extra voor betaald worden). Er hoort ook een klein pretpark bij (voor sommige attracties moet apart betaald worden). Het Korean Folk Village is per bus bereikbaar vanuit Suwon.